Vefrit M.A. nema í hagnýtri menningarmiðlun – Vor 2007

Vedískur ráðgjafi önnum kafinn við gerð stjörnukorta
Fjóla Björk Jensdóttir er vedískur ráðgjafi. Hún stundaði nám við Maharishi University of Management í Iowa í Bandaríkjunum og lauk þaðan BA-prófi þar sem hún sérhæfði sig í vedískum náttúrulækningum og stjörnuspeki. Að því loknu stundaði hún listnám og lauk MA-prófi í listum.

Grundvöllur góðs lífs er að þekkja tilfinningar sínar

„Ég kynntist andlegum málefnum strax á unga aldri, þau hafa alltaf verið hluti af mér, mamma var mikið í þessu og ég drakk þetta allt saman með móðurmjólkinni,“ segir Fjóla.

Hún hafði hug á að leggja stund á einhvers konar náttúrufræðinám enda mikið náttúrubarn og að loknu stúdentsprófi skráði hún sig í líffræði við Háskóla Íslands. „Mér leist bara alls ekki nógu vel á það,“ segir hún, sakleysið af því að upplifa náttúruna fannst henni í burt tekið við það að vita í smáatriðum allt sem henni viðkom. Hún vatt því sínu kvæði í kross „og ákvað að gera bara það sem mig langaði virkilega mikið að gera,“ segir hún.

Fjóla var við nám í Bandaríkjunum um sex ára skeið og er nýkomin aftur heim og tekin til við að útbúa stjörnukort fyrir fólk úti í bæ en einnig leggur hún stund á listsköpun eftir því sem tóm gefst til.

Grunnurinn í námi Fjólu ytra byggist á Ayur Veda fræðum sem rekja uppruna sinn til Indlands. Mikil áhersla er lögð á andlega rækt og að fyrirbyggja streitu, „Stefnan er sú að fólki líði sem best, andlega og líkamlega, það er mikið gert af því að skoða hvað geti orðið til vandræða og finna forvarnir, að fyrirbyggja að menn lendi í ógöngum og vanda,“ útskýrir hún.

Tunglið og sólin

Munur er á indverskri og vestrænni speki segir Fjóla, en fyrrnefndi skólinn beinir sjónum að tunglinu sem stendur fyrir tilfinningar og hugarþel. „Tunglið er aðalpunkturinn og út frá því eru kortin gerð og skoðuð.

Indverska spekin gengur út á að grundvöllur góðs lífs sé að þekkja tilfinningar sínar og hvernig fólk upplifir heiminn út frá þeim, hvernig fólki líður, hverjir draumar þess eru og þrár, en aftur á móti horfir vestræna spekin meira á sólina og þar eru aðrir hlutir í fyrirrúmi; metnaður, vinna og framtakssemi,“ segir Fjóla en hún er sú eina hér á landi sem hefur sérhæft sig á sviði indversku spekinnar.

Enda þótt Fjóla sé nýsest að hér á landi eftir áralanga dvöl vestra hefur hún næg verkefni við gerð stjörnukorta.

„Ég hef ekki þorað að auglýsa þessa þjónustu ennþá, ég næ vart að anna þeim verkefnum sem ég er með,“ segir hún en vinna hennar við kortagerðina hefur spurst út og sífellt bætast fleiri við sem óska eftir eigin stjörnukorti. Mikil vinna liggur að baki hverju og einu korti, um það bil viku tekur að fullgera eitt slíkt.

Allur gangur er á því hverjir leita eftir þjónustunni. „Ég hef samt tekið eftir því, bæði hér heima og eins úti, að mikið er um að til mín kemur fólk sem líður illa, fólk sem sífellt er að leita ráða vegna einhvers sem upp hefur komið á lífsleiðinni. Það er erfitt að eiga við fólk sem ætlast til að maður hafi ráð undir rifi hverju, geti leyst hvers manns vanda. Fólk býst við að fá svör í stjörnukortum sínum og að sumu leyti er þar að finna svör og þá einkum hvað varðar að auka þekkingu fólks á sjálfu sér og hvernig það getur brugðist við hlutum sem upp koma á lífsleiðinni, þar með talið vanda hvers konar,“ segir Fjóla, en bætir við að til sín leiti líka fólk sem hefur gaman af að fást við sjálft sig, vill læra meira, þroska sjálft sig og nýtur þess.

Væntingar fólks eru oft miklar

Þegar Fjóla hefur lokið við kortin fer hún yfir þau og úrskýrir.

Stundum fær hún þau viðbrögð að hitt eða þetta passi nú engan veginn að mati viðkomandi og þá segist hún reyna að bera höfuðið hátt. „Ég hef oft séð kort þar sem ég sé af hverju menn bregðast við eins og þeir gera, margar konur vilja til dæmis virka sterkar, láta ekki finna á sér neinn bilbug, vilja ekki opna sig, en að mínu mati græðir fólk meira á því að ræða málin, tala um það sem er í kortunum, um persónu sína, lífið og tilveruna. Sumir loka á slíkar umræður,“ segir Fjóla.

Henni þykir vandasamt að fá erfið kort til úrlausnar en reynir hvað hún getur að taka það góða og jákvæða út, neikvæða hlutann reynir hún svo að skýra á eins blíðan máta og unnt er, „en ég reyni alltaf að hafa eitthvert jafnvægi á milli þess góða og slæma,“ segir hún.

Væntingar fólks eru oft miklar bætir hún við enda er fólk að borga umtalsvert fé fyrir þjónustuna og vill því fá nákvæma umfjöllun. „Stundum gerir fólk samt alltof miklar kröfur, hefur of miklar væntingar, það vill að ég taki líf þess saman og sópi því upp sem miður hefur farið og gefi loks fyrirheit um að allt verði nú í stakasta lagi bráðum. Það er auðvitað fáránlegt, lífið er ekki þannig. Ég held að hvatir margra sem leita til miðla sé einmitt löngunin til að heyra eitthvað í þessa veru og því miður eru til miðlar sem halda starfi sínu gangandi á þessum nótum.“